हरसमय :: Harsamaya

कविता : ह्याप्पि भ्यालेन्टाईन डे ! शनिबार, फागुन २, २०८२ विकृति भनौं कि संस्कृति?? सङ्गाल्दैछु प्रश्नहरु हरेकसँग उत्तर खोज्दैछु, रोमको विरासत स्वीकार्दै युरोपेले भुमि चुमेर फैलिएको प्रेमिल मिलाप र विलापको कथा राता गुलाबका फुलहरुसँगै "हग डे" अनि, "किस डे" हुँदै विश्वप्यापी बनेको छ ।

कविता : चुनाव ! शनिबार, माघ १७, २०८२ माली गाईले चर्ने खर्कहरू, उराठ मानेर तन्किरहेछन् गाई बाख्राले चर्ने खरुकी, भिरमै सुकेर झुरिएछन्, माईला बा ले टेक्ने लठ्ठी, बार्दलीमै मक्कीई सकेछ आमाले पानी बोक्ने डोको पिँध फुस्केर उभिण्डो परेछ । उजाड भएछन् बाख्राका टाट्नाहरू अनि, गाई भैंसीका ग्वालीहरू मक्काई सकेछन् डाँडा भाटा, पानी चुहिदैंछ मतानबाट तप्प तप्प । अस्तित्व...

कविता : शासक र दम्भहरु बिहीबार, माघ १, २०८२ हिजो चप्पल पड्काउँदै गाँउ चहार्दा, जमिनको हिलोले टाउको रङ्गाउथ्यौ, आज करोडौको गाडीमा गुड्छौ अरे, भन्छन्,सिपाहीलाई दास बनाएकाछौ, अनि, उसैले ओढाएको छाता मुनि दासत्व मोचनको भाषण छाट्दै छौ रे ।

कविता : जिन्दगी ! सोमबार, पुस २१, २०८२ घटाउँदा घटाउ मिलेन कि, सरलीकरणमा शुत्र, न ठ्याक्क हिसाब मिल्छ, न त देखिन्छ गल्ती नै , नतिजामा हात लागेको शुन्य जस्तै ओथारो बसेको गुँढ बनेछ जिन्दगी, देख्दा चटक्क छ तर असरल्ल।

पहिचान हराएको मान्छे ! शनिबार, पुस ५, २०८२ एक ताउ पहाडे कागजमा, परिचय खोजिन्छ यहाँ, बजारु नारी तथा पुरुषसँग, अस्मिता अनि पुरुषत्व जोखिन्छ यहाँ । सस्ता हुन कि आडम्वरी, अन्जान हुन वा विदुर, मौन कोलाहलको बिचमा, मान्छे,आफूलाई नियाल्दै छ, लाग्छ,आफ्नै पहिचान हराएको छ ।

साताको लोकप्रिय